روز1۵شوّال، سالروز وقوع معجزه الهی در حقّ امیرالمؤمنین(ع)؛ یعنی «ردّ الشمس»

(برگشت خورشید) است.

حادثه‌ی تاریخی و معجزه الهی «ردّ ‌الشمس»، در روایات متعدد و معتبر از منابع شیعه و اهل سنت نقل شده است. اصل جریان را در ادامه مطلب بخوانید.

عمار گفت: به همراه امام صادق(علیه‌السلام) به مسجد فضیخ رفتیم. حضرت فرمود: ای عمّار، این فرو رفتگی در این زمین را می‌بینی؟ گفتم: آری.

فرمود: همسر جعفر -همان که بعدها همسر امیرالمؤمنین(ع) شد- در این مکان نشسته بود. دو فرزند وی از جعفر نیز در کنار وی بودند. أسماء گریست.

آن دو گفتند: مادر، چرا گریه می‌کنی؟

اسماء گفت: برای امیرالمؤمنین(ع) گریه می‌کنم.

آن دو گفتند: برای امیرالمؤمنین گریه می‌کنی ولی برای پدرمان گریه نمی‌کنی؟!

أسماء گفت: آنگونه که می‌پندارید نیست. به یاد داستانی افتادم که امیرالمؤمنین(علیه‌السلام (در این مکان برایم تعریف کرد. به یاد آن ماجرا که افتادم اشکم جاری شد.

آن دو پرسیدند: چه داستانی؟

أسماء پاسخ داد: من به همراه امیرالمؤمنین(علیه السلام) در این مسجد بودم. حضرت فرمود: این فرو رفتگی در زمین را می‌بینی؟ گفتم: آری.

فرمود: من و رسول خدا(ص)در این مکان نشسته بودیم. پیامبر(ص) سرش را بر دامنم نهاده و به استراحت پرداخت، تا اینکه به خواب رفت. وقت نماز عصر فرا رسید. نتوانستم سر حضرت را از دامنِ خویش بلند کنم؛ زیرا می‌ترسیدم سبب آزار حضرت گردد.

تا اینکه پس از پایان یافتن وقت نماز، پیامبر(ص)بیدار شد.

رو به من نمود و فرمود: ای علی؛ نمازت را خوانده‌ای؟

گفتم: نه. فرمود: چرا؟

گفتم: نخواستم شما را اذیت کنم[چون طبق آیات قرآن، اذیت پیامبر حرام است].

پیامبر(ص) از جا برخاسته و رو به قبله نمود، آنگاه هر دو دست را به دعا بلند کرد و چنین گفت:

خدایا؛ خورشید را به جایگاه نماز عصر برگردان تا علی نمازش را بخواند.

خورشید به قدری بالا آمد که وقت نماز عصر شد، و من نمازم را خواندم...

خدایا ما را بر ولایت امیرالمؤمنین(ع)زنده بدار و بر ولایت او بمیران. آمین رب العالمین.